Can Dirgen – Kişisel Web Günlüğü

Son günlerde bir reklamdır gidiyor. Reklamın vermek istediği mesaj güzel olabilir. Ama mantıklı düşündüğünüz zaman bunun hayalden öteye geçmediğini görürsünüz.. Örneğin; Ben simit alınca o simitçi kazanacak, fırıncı kazanacak, un alacak, çiftçi kazanacak… iyi de zaten tek yiyebildiğimiz simit. Ben hatırlıyorumda bu 1 sene ben hergün 1-2 simit yiyordum. Yolda, Okulda orda burda ne zaman karnım acıksa simit, simit, simit Hani o kadar yiyoruz kazanan kazanmıyor mu? Yenimi başladı yiyin kazanalım. Zaten halkın ekmek, simit’ten başka birşey yediği görülmemiş, Suşi yiyen bir anadolu insanı ben daha görmedim Ayrıca Türkiye dünya’da sayılı tüketim ülkeleri arasında. Tüketerek ekonominin canlanacağına ihtimal bile vermemeleri lazım.
He bu konu aklına nerden geldi diyeceksiniz?
Hemen cevap vereyim bugün sosyoblog.com’da okudum. O sitenin yöneticisi başından geçen bir olayı anlatıyordu.  Küçük bir çocuk gelmiş kalem satıyormuş. Bu arkadaşta almış. Sonra çocuk gidince diğer bir arkadaşıyla konuşmaya başlamışlar. Keşke param olsaydıda 4-5 tane alsaydım. Arkadaşıda aman demiş bu kazandığı paraları internet kafede yiyor. Hani bu satın alma şeyini ekonomiye can verin sloganıyla düşünün. Hani çiçekçiden alıyorlarya bizde ihtiyacımız olmasa bile ekonomi için bu çocuktan aldık diyelim. Bunu okuduktan sonra aklıma şu geldi. Para bizim cepten çıktı > Çocuk kafeye gidip kafeiye ödedi parayı > kafecide kazandığı paranın bir kısmıyla kredi borcunu bir kısmınıda ttnet’e ödedi işte anlatmak istediğim nokta bu.. Al gülüm, ver gülüm yaptık ama para nerde kaldı? Hangi ekonomiye can verdi? Bu ülkeye giren yabancı kişilerin eline geçti 3 kuruş para? Alın işte size örneklede açıkladım. Kendi kendine çelişen Safsatadan ibaret olan bir reklam bu. Kesinlikle desteklemediğimi belirtmek isterim. Sizin varsa düşünceleriniz Konuya yorum bırakmayı unutmayınız